Zaszufladkowany do: trochę przyrody, trochę wspomnień | Tagi: Morze Czerwone, rafa koralowa
Mało co na tym zdjęciu widać, ale proszę wysilić wyobraźnię i przenieść się duchem nad Morze Czerwone, założyć maskę na nos i oczy, do ust włożyć rurkę do oddychania i zacząć pływać nad rafą koralową. Ja pływałam, ale tak romantycznie jak tu opisuję nie było. Przy okazji wypiłam może pół Morza Czerwonego. (więcej…)
Zaszufladkowany do: trochę historii, trochę metafizyki | Tagi: Amon, Egipt
Na temat tej postaci mężczyzny z lewej, z imponującym przyrodzeniem, usłyszałam w świątyni Amona w Karnaku ciekawą historię. Otóż gdy mężczyźni pewnej egipskiej wioski musieli się udać na wojnę, zostawili tegoż osobnika, aby kobiety nie czuły się całkiem samotne. No i ruszyli na wojnę. Gdy wrócili po wielu miesiącach, wioska była o wiele liczniejsza niż przed wojną. Staruszek okazał się krzepkim niezwykle i płodnym. Z zemsty ucięto mu… (więcej…)
Zaszufladkowany do: trochę historii, trochę wspomnień | Tagi: Egipt, Izyda, Koptowie
Zrobiłam fotki w Świątyni Izydy, w Assuanie, która teraz znajduje się na wyspie. Pierwsi chrześcijanie w Egipcie, czyli starożytni koptowie, próbowali przystosować tę świątynię do swoich celów religijnych – krzyż koptyjski widoczny jest tuż przy wejściu. Jednym z tych przystosowań było niszczenie śladów, a zwłaszcza wizerunków bóstw obcych ideowo, czyli starych i z gruntu “niesłusznych”. Koptowie wydziobywali więc tym wizerunkom oczy, usta, twarze, a jak się dało, to całą sylwetkę, jak na zdjęciu widać. Ciekawe, czy Bóg wynagrodził za to swoich wyznawców w chrześcijańskim niebie? czy uznał to za nadgorliwość wyznaniową i wandalizm kulturalny?
Twarde mam lądowanie po jasnym, ciepłym i świetlistym pobycie w Egipcie. Pokryzysowa fala dociera do mojej ubezpieczeniowej branży. Objawia się falą zwolnień tak pracowników, jak i prezesów. No i oszczędnościami. To trudny okres, ale stare powiedzenie mówi: jeśli zwalniają, to znaczy będą przymować; nie ci to inni. Jeśli jedni zaczną robić oszczędności np. na wypłacie odszkodowań, to inni zaczną zarabiać pieniądze na wymuszaniu tychże odszkodowań, przy czym, “wymuszanie” będzie całkowicie legalne, czyli sądowe. W nowych czasach należy orientować się po nowemu. Niełatwe to zadanie, ale wykonalne. Dla ludzi o silnych nerwach. Przeważnie mam silne nerwy.
To ja na wielbłądzie, pod piramidą Cheopsa. Wcale nie byłam taka odważna, jak na zdjęciu. Gdy wielbłąd szedł, trzymałam się kurczowo łęku. Dopiero gdy stanął, odważyłam się podnieść ręce do góry. Jak beduini przemierzają pustynie? Jak ludzie szli w karawanach Jedwabnem Szlakiem? Jak walczyli na wielbłądach? Tylko podziwiać. A mnie było niewygodnie w klimatyzowanym autobusie. Ech, cywilizacja, co z nami zrobiła!
Zaszufladkowany do: trochę historii, trochę wspomnień | Tagi: Adam, Życie Warszawy
W Zaduszki byliśmy jak zwykle na naszych grobach na Powązkach Wojskowych: Adam, Oleńka i ja. Pięknie tam koło naszego grobu – brzozy i brzozy, i kwatery powstańców warszawskich. A wczoraj Adam był na spotkaniu dziennikarzy “Życia Warszawy”. Po raz pierwszy od 29 lat. (więcej…)
Byłam uczennicą w nubijskiej szkole. Wprawdzie krociutko, ale swoje imię napisałam po nubijsku na szkolnej tablicy. Jak najprawdziwszej. I nauczyciel był prawdziwy., Naszą “lekcję” prowadził sam dyrektor szkoły.
Ta wioska nubijska została przesiedlona podczas zalewania terenu przez wody nilowe, ktore w latach 60-tych utworzyły Morze Nassera. Nubijczycy żyją po swojemu, nie są w Egipcie obywatelami pierwszej kategorii. To w ich wiosce trzymałam krokodyla, zrobiłam sobie na doni tatuaż henną (dotrzymał do powrotu do Polski) i zrobiłam zdjęcie ślicznej dziewczynce, uczennicy w tej samej szkole.
Zaszufladkowany do: trochę przyrody, trochę wspomnień | Tagi: Krokodyl, Nil
Gdy usłyszałam od przewodnika, że podczas wycieczki do wioski nubijskiej będzie można sfotografować się z żywym krokodylem, nie wahałam się. C h c i a ł a m potrzymać sobie krokodyla. Gadzin w Nilu już nie ma, przynajmniej na tym odcinku, na którym płynęliśmy, to znaczy od Luksoru do Assuanu (i z powrotem). Czy wybito je, czy wypłoszono – nie wiem, ale jedno jest pewne – w Nilu można się kąpać bezpiecznie. I kąpałam się. (więcej…)
Wreszcie!!! Koniec z pracą i wszystkim innym na całe dwa tygodnie. Choć kocham to co robię i kocham kim jestem, i gdzie jestem, i z kim jestem, to na 2 tygodnie chcę się z wszystkiego wyłączyć. Z mego bloga także. Zaqtem do zobaczenia, mam nadzieję.
